Retailer doodsbang voor Internet
donderdag, 13 oktober 2011 06:16 | 
Geschreven door Huub Baaij | 
| 
| 
Er vindt een kaalslag plaats in het retaillandschap. Tijdens het congres van Locatus in januari van dit jaar is door verschillende sprekers de zorg uitgesproken over de toekomst in het winkellandschap. Daarbij is ook een denkpiste gepresenteerd van de mate van invloed van het internet op de consumptieve bestedingen. Voor alle duidelijkheid:
De consumptieve besteding via internet bedroeg in 2010 € 186,= per hoofd van de bevolking. Dat is 3,3 % van de totale consumptieve besteding van de consument. In een denkpiste geeft Locatus aan wat het martaandeel van internet zou kunnen worden in resp. 2020, 2030 en 2040. Het geschetste aandeel valt voor de meeste branches mee; een paar branches moet vrezen voor een zeer zware invloed van het internet. Verwacht wordt dat het totaal aan bestedingen tot 2020 stabiel zal blijven. De beperkte groei van de bevolking zal de verwachte daling van bestedingen compenseren. Maar daarna?
De boodschap voor de aanwezige vastgoedeigenaren en projectontwikkelaars was vooral dat zij moeten nadenken over de gevolgen van de huidige maatschappelijke ontwikkelingen, waarvan internet er maar eentje is, op de aantrekkelijkheid van winkelcentra.
De waarschuwing betrof vooral het door blijven ontwikkelen van nieuwe winkelmeters in een tijd waarin we constateren dat het aantal consumenten in de leeftijdsgroep waar bestedingen stabiel blijven nauwelijks toeneemt en de categorie die een fors dalend koopgedrag laat zien (65-plussers) sterk toeneemt.
Bovendien is de verwachting dat in een behoorlijk aantal regio's in Nederland de omvang van de bevollking af zal nemen. In de hiernaast geplaatste kaart van Locatus zijn dat de lichtrode (0 tot -10%) en donkerrode (meer dan 10% daling) gebieden.
De invleod van internet wordt nu helaas als enige reden gezien van de kaalslag in de detailhandel. We moeten ons bewust zijn van het feit dat internet een cruciale factor in het koopgedrag gaat worden. Niet als winkel, maar vooral als informatiebron en als middel om het diverse aanbod te kunnen vergelijken. Om te kijken wat er te koop is en waar! De consument is zeer mobiel, ondanks dat de aanpak van onze infrastructuur (het wegennet) een beetje achter de feiten aan hobbelt.
Winkelcentra moeten zich vooral zorgen maken over de bereikbaarheid, bewegwijzering, aantrekkelijkheid (amusement) en branchering. Individuele winkeliers moeten vooral nadenken over de manier waarop internet onderdeel kan zijn van de aanpak binnen hun bedrijf. You can't beat them, so join them!
Helaas constateer ik vandaag dat in heel veel situaties internet als de grote boosdoener wordt gezien. Dat is makkelijk, want je hoeft de confrontatie niet aan met je eigen spiegel! Hioe aantrekkelijk is mijn winkel nog voor mijn klant? Werk ik voldoende samen met mijn collega's in het gebied om klanten een warm onmthaal te bieden en hun euro's vooral bij ons te besteden? Ben ik wel actief genoeg in promotie en gebruik ik wel de juiste media?
Het aanbod in de detailhandel is groot en er zijn veel winkels die eenzelfde assortiment aanbieden. Vraag je af waarom een klant voor jou zal kiezen. Investeer vooral in mensen. Klanten kiezen voor winkels waar deskundig personeel vanuit een pro-actieve houding vooral op een prettige wijze de klanten weten te bedienen. De kwaliteit van producten is niet anders dan in andere winkels, de prijzen doorgaans ook niet. Het verschil zit in mensen!
De toekomstige consument doet alles via internet, smartphones en apps. Die consument moeten wij nu aan ons zien te binden. Zijn informatie haalt hij digitaal, maar shoppen blijft in een groot aantal gevallen een kwestie van advies krijgen, voelen, proeven, ruiken, beleven. Dat zijn kansen en geen bedreigingen!
Laatst aangepast (donderdag, 13 oktober 2011 06:58)
Enthousiaste medewerkers zijn een absolute omzetvoorwaarde!maandag, 15 februari 2010 00:00 | Geschreven door Administrator | | |
Als “professioneel winkelkijker” verbaas ik mij steeds weer over de onderschatte rol van de medewerkers in het succes van de onderneming. Op veel hoofdkantoren heeft men de mond vol van het oprichten van studiehuizen, eigen “academies” en vooral MBO gediplomeerde opleidingen. In de winkels neem je een heel ander verschijnsel waar: de druk op de marges dwingt de lokale managers tot productiviteitsstijgingen die ten koste gaan van de aandacht voor de klant. Tijdens de feestdagen liep ik in een drukke winkelstraat en constateerde in veel winkels dat de crisis de portemonnee van de consument nog niet had bereikt. In de meeste winkels lekker druk, lange rijen bij kassa’s en waarschijnlijk heel behoorlijke bestedingen. Met uitzondering van één winkel. Er stonden 2 verkoopsters achterin en klanten waren er in het geheel niet. Toen ik binnen liep kreeg ik het gevoel dat ik de dames stoorde tijdens hun theepauze. Echt welkom voelde ik mij niet. De website van het bedrijf meldt dat men het van belang vindt dat de medewerkers in de filialen goed opgeleid worden. Daarom biedt het bedrijf een uitgebreid intern opleidingsprogramma aan. In samenwerking met ROC’s kunnen diverse MBO niveau’s gehaald worden. Zelf Small Business en Retailmanagement hoort tot de mogelijkheden! Ik houd een vreemd gevoel: die indruk wekte men in de winkel niet! Tegen het negatieve effect van de houding en het gedrag van deze medewerksters valt niet op te leiden. Laatst aangepast (maandag, 26 september 2011 15:15)
Reclamebelasting? Ja graag!maandag, 15 maart 2010 00:00 | Geschreven door Administrator | | |
In tal van gemeenten is men bezig met de oprichting van een ondernemersfonds. Een fonds dat door ondernemers gevuld wordt en voor ondernemers bestemd is. Een bijzondere vorm van collectieve verantwoordelijkheid, want alle ondernemers in het benoemde gebied doen mee! Het fonds wordt gevoed vanuit de opbrengst van de reclamebelasting. De gemeente heft jaarlijks een bedrag en stort de opbrengst als subsidie in het fonds. Omdat het een belastingmaatregel is, doet iedereen mee. Geen free-riders dus. Actieve ondernemers zullen er in slagen volop te profiteren van hun trekkingsrecht uit het fonds. Voordat zo’n fonds er kan komen moet er draagvlak gecreëerd worden onder ondernemers. Het lastige daarbij is dat men de gemeente wantrouwt en er bij voorbaat van uit gaat dat het een aanvulling op de algemene middelen is. En dat terwijl juist de ondernemers van het fonds gaan profiteren. Voor collectieve uitgaven als bijvoorbeeld een Sinterklaasintocht, braderie of collectieve uitgaven als feestverlichting of graffitiverwijdering werd in het verleden individueel betaald en moesten ondernemersverenigingen met de pet rond om de kosten te kunnen betalen. Laatst aangepast (maandag, 26 september 2011 15:15)
|
Reclamebelasting: begripverwarring alom!zaterdag, 26 maart 2011 10:22 | Geschreven door Huub Baaij | | |
Reclamebelasting is een verzamelbegrip. Er wordt veel gediscussieerd over reclamebelasting. Omdat er verschillende situaties eenzelfde benaming kennen, wordt er nogal eens verkeerd geconcludeerd waardoor niet altijd recht gedaan wordt aan de intenties waarmee wordt gewerkt. Bij een belastingmaatregel is iedereen die in de maatregel wordt benoemd (bijvoorbeeld o.b.v. de geografische ligging) verplicht te betalen. Een belastingmaatregel levert altijd weerstand op. Belastingmaatregelen worden ons “van overheidswege” opgelegd. Wij onderzoeken vervolgens of de maatregel wel voor ons van toepassing is en als we van mening zijn dat we in ons recht staan, maken we bezwaar en leveren we strijd tegen mogelijk aangedaan onrecht. Waarvoor wordt reclamebelasting ingezet? Reclamebelasting als aanvulling op of als onderdeel van precario. Een gemeentelijke heffing die ten goede komt aan de middelen van de gemeente en die aangewend worden voor investeringen in de breedste zin des woords. Reclamebelasting als baatbelasting. Voor onderhoud (al of niet achterstallig) wordt een tijdelijke baatbelasting gehanteerd. De gemeente heeft deze mogelijkheid en laat ondernemers hiermee meebetalen aan infrastructurele investeringen. Hiermee wordt voorkomen dat vanuit de algemene middelen iedereen mee zou betalen. Door deze baatbelasting gebiedsgericht in te zetten, wordt de rekening betaald door die groep die er ook “baat” bij heeft. Met de komst van reclamebelasting is er een alternatieve vorm van baatbelasting ingezet. Reclamebelasting ten behoeve van een ondernemersfonds. Deze vorm van reclamebelasting heeft met de eerder genoemde twee gemeen dat het een algemene maatregel is. Hij is van toepassing voor alle ondernemingen die in de maatregel zijn genoemd. Het verschil zit hem in het feit dat de opbrengst niet aangewend wordt voor gemeentetaken, maar dat de opbrengst (na verrekening van perceptiekosten – de kosten voor het heffen en innen van de gelden) in de vorm van een subsidie terugvloeit naar de betalers, de ondernemers, in de vorm van een ondernemersfonds.
Tenminste twee keer per jaar de spiegel voorgehouden krijgen houdt iedereen scherp!zaterdag, 07 juli 2007 09:54 | Geschreven door Huub Baaij | | |
De Saillant Supermarkt Scan en de Saillant Retail Scan zijn instrumenten waarmee retailbedrijven zowel kwantitatief als kwalitatief beoordeeld worden. Met de kwantitatieve beoordeling wordt bedoeld een inventarisatie van de “middelen” die de winkel beschikbaar heeft. Zowel behorende tot de basis van de winkel (verkoopmethodes) als ook de toegevoegde waarden. Aan de hand van de kwantitatieve scores kan Saillant Retail het effect op de omzet berekenen van het eventueel toevoegen van aspecten van toegevoegde waarde. Afhankelijk van de branche en de aard van de toevoeging geeft het computermodel een indicatieve omzetstijging weer. Voorwaarde is wel dat de winkel in de kwalitatieve beoordeling een score van 8 of hoger haalt! Laatst aangepast (maandag, 16 mei 2011 13:11)
|
